گنجهای سه هزارسالۀ لرستان؛ آثاری پیچیده از اجداد لٌرها

یادداشت حمزه رامین، فعال رسانه ای لرستان؛بدون هیچ تعارفی باید گفت که در صورت تداوم این گسست وحشتناک، به اندک زمانی نام و نشان لر از میان رخت برخواهد بست و آیندگان ما نیز همچنان خود ما باید رد و نشان لر را در کتاب های مستشرقین غربی یا شرفنامه بدلیسی کُرد جستجو کنند.پیرو تصمیم گیری هیات تحریریه نشریه وزین و دوست داشتنی«گفتارما» قرار بر این شد که یک آسیب شناسی جامع و کامل توسط نویسندگان محترم در خصوص قوم بزرگ لُر صورت بگیرد. نگارنده هم ضمن استقبال از موضوع پیشنهاد شده تلاش دارد تا به قدر وسع و توان خود در این زمینه مطالبی را یادآوری کند. از دیدگاه نگارنده در دنیای امروز واژه لُر بیش و پیش از هر صفت و عبارت دیگری با واژه «گسست» همنشین و همراه شده است؛ گسست از هویت خود، گسست از گذشته، گسست از حال، گسست از آینده، گسست بین شاخه های مختلف قوم لر، گسست این مردم از جریان سیال زندگی در عصر انفجار اطلاعات و گسست های بی شمار دیگری که می توان سطرها و ساعت ها در مورد شان نوشت بدون آن که به پایان برسند… امروزه یکی از وحشتناک ترین گسست هایی که در میان لُرها پدید آمده گسست از «هویت لری» است؛ هویتی که از هزاره های پیشین و توسط اجداد تاریخ ساز ما سنگ بنای آن گذاشته شده و اینک به دست ما رسیده، مایی که نگهبان خوبی برای این هویت نیستیم و نه تنها قادر به اعتلای آن نبودیم بلکه حتا در نگهداشت آن نیز کوتاهی ورزیده و به حدی دچار گسست هویتی شده ایم که اگر از ما بپرسند هویت یک لر بر چه مبناهایی استوار است و یا لرها چه کسانی بوده اند و چه کارهای چشمگیری انجام داده اند اکثریت قریب به اتفاق ما قادر به ارایه پاسخی مناسب و مستدل به چنین پرسش هایی نخواهیم بود! سهل است که داشتن هویت را انکار خواهیم کرد یا اگر خی